انقلاب بریکس: تغییر جهانی زراعی برانگیخته شده توسط اقتصادهای نوظهور

انقلاب بریکس: تغییر جهانی زراعی برانگیخته شده توسط اقتصادهای نوظهور

نویسنده: سئون بامیدله
مجله: India Quarterly: A Journal of International Affairs
جلد و شماره: جلد ۸۱، شماره ۱، سال ۲۰۲۵

این مقاله بررسی می‌کند که چگونه ظهور کشورهای بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی)، از طریق الگوهای جدید تولید، تجارت و سیاست‌گذاری، یک تغییر بنیادین در نظام‌های کشاورزی جهانی ایجاد کرده است. با تقویت نفوذ ژئوپلیتیک و اقتصادی این اقتصادهای نوظهور، آنان با سرمایه‌گذاری سنگین در فناوری‌های کشاورزی، بازساختار زنجیره‌های تأمین و بازطراحی جریان‌های تجاری جهانی، چشمانداز زراعی را دگرگون می‌کنند. این مطالعه کاوش می‌کند که چگونه کشورهای بریکس، راهبردهای امنیت غذایی را بازتعریف کرده و در پی خودکفایی بیشتر هستند و در نتیجه آسیب‌پذیری در برابر نوسانات بازار بین‌المللی را کاهش می‌دهند و همزمان پویایی رقابتی جدیدی به کشاورزی جهانی وارد می‌کنند.

این مقاله تحلیل مفصلی از تأثیرات اقتصادی فعالیت‌های کشاورزی بریکس ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه گسترش ظرفیت‌های تولیدی و قابلیت‌های صادراتی، ساختارهای بازار جهانی را از نو پیکربندی می‌کند. انتشار سریع نوآوری‌های فناورانه—از جمله کشاورزی دقیق، زیست‌فناوری و زیرساخت‌های پیشرفته کشاورزی—در کشورهای بریکس مورد بحث قرار می‌گیرد که هم بر سهم آنها در کارایی و بهره‌وری و هم بر نگرانی‌های زیست‌محیطی‌ای که ایجاد می‌کنند، پرتو می‌افکند. نویسنده همچنین پیامدهای اجتماعی-اقتصادی این تحولات را برای جوامع روستایی بررسی می‌کند و بر نیاز به متوازن‌سازی نوسازی با عدالت اجتماعی و مدیریت زیست‌محیطی تأکید می‌ورزد.

علاوه بر این، مقاله ارزیابی می‌کند که چگونه چارچوب‌های سیاستی ملی اتخاذشده توسط کشورهای بریکس بر حکمرانی زراعی جهانی تأثیر می‌گذارند. نشان می‌دهد که چگونه این سیاست‌ها—که اغلب بر رشد سریع، پیشرفت فناورانه و سرمایه‌گذاری راهبردی متمرکز هستند—از رویکردهای معطوف به پایداری در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته فاصله می‌گیرند و نیاز به گفت‌وگوی بین‌المللی بیشتر و هم‌سویی را ایجاد می‌کنند. با ترکیب ابعاد اقتصادی، فناورانه، زیست‌محیطی و سیاسی، این مطالعه درک جامعی از چگونگی شکل‌دهی «انقلاب زراعی» بریکس به نظام غذایی جهانی ارائه می‌دهد. هم فرصت‌ها و هم چالش‌های ناشی از این تغییر را برجسته ساخته و بر اهمیت راهبردهای مشارکتی و سازگار برای تضمین امنیت غذایی، ثبات بوم‌شناختی و توسعه فراگیر در سراسر جهان تأکید می‌کند.